9 november t/m 23 november 2005

HOME

Na een verblijf van een aantal dagen in Bangkok, waar we in de Khao San road onze tickets en visums voor Myanmar hebben geregeld,vliegen we met Bangkok Airways naar Yangoon, de hoofdstad van Myanmar. Myanmar is een omstreden land, sinds 1962 wordt het land bestuurd door een militair regime.Een reden om wel naar Myanmar te gaan is eenvoudig: je helpt de bevolking echt niet om niet te gaan,het regime wil wel toeristen maar dan wel in georganiseerde groepen. Als je als zelfstandige "backpacker"  geen gebruik maakt van restaurants, hotels en transport gerund door de overheid dan komen je Kyats hoofdzakelijk bij de lokale bevolking terecht. In de Lonely Planet staan dan ook uitsluitend privé ondernemingen. In het vliegtuig krijgt Anwar plakstickers van het leven in zee en is daar reuzeblij mee. Ook moeten er heel wat paperassen ingevuld worden om Myanmar in te mogen, waaronder een gezondheidsverklaring waarin we aan moeten geven dat we geen SARS hebben. De eenvoudige luchthaven van Yangoon kan nog niet vele vliegtuigen aan.

Met een taxi gaan we naar het centraal gelegen hotel May fair inn.In Yangoon zijn vrijwel alle gebouwen laagbouw en alles is ruim opgezet. Ook valt gelijk de kleding van de mannen op, de longyi's (lange rokken). De taxichauffeur probeert ons te paaien voor een rondrit door |Myanmar. 'Op eigen houtje met lokaal vervoer door Myanmar reizen is geen doen, zeker niet met een kleintje. Treinen zitten vol en zijn erg langzaam en bussen gaan kapot'.

Heel even twijfelen we, maar dat is echt maar voor heel even. Natuurlijk gaan we voor het echte avontuur!

We pakken onze spullen en lopen naar het treinstation gelopen om voor morgenochtend treinkaartjes te kopen naar Mandalay. We bezoeken 's middags de prachtige Schwedagon pagode, de grootste bezienswaardigheid van Myanmar. Voor de Myanmareze boeddhisten is dit de meest heilige plaats in het land, volgens de legende is de Pagode meer dan 2500 jaar oud en gebouwd rondom enkele haren van Boeddha. Bovenop de centrale gouden pagode staat een gouden bol die volledig bedekt is met meer dan 5000 diamanten en een immense smaragd en rondom de pagode bevindt zich een uitgestrekt platform en wandelgalerijen die leiden langs honderden kleinere offerplaatsjes, schrijnen, tempeltjes en pagodes.

Om 6 uur 's ochtends vertrekken we met de trein naar Mandalay. De trein is vies en ramen hangen scheef in de sponningen. Nog in de schemer rijden we in de omgeving van Yangoon door moerasgebied. De stops in de kleine dorpjes zijn steeds weer leuk. Met verkopers die van alles met zich meedragen op hun hoofd, langs de trein en in tasjes/aan touwtjes in de trein. Handen reiken naar boven om hem Anwar aan te raken. Schommelend en met het nodige gebonk komen we na 17 uur pas laat in de avond in Mandalay aan. Anwar staart onderweg naar Subay Inn in de laadbak van een pick-up met grote ogen de donkere nacht van Mandalay in.

Vervolg Myanmar

Vele monniken en nog veel meer gelovigen voeren rituele handelingen uit, zoals het offers brengen en het met water besprenkelen van de boeddhabeelden. Tijdens zonsondergang is het complex op zijn mooist, wat een kleuren, wat een rijkdom. Het is net een sprookje. Na zonsondergang komen er honderden mediterende monniken en pelgrims.