Kies je taal

15 oktober t/m 23 oktober 2002

HOME

Vanuit Libanon gaan we per bus via het grensplaatsje Arida naar Syrië. Het is maar goed dat we in Nederland alvast ons visum hebben geregeld. Toch is er een probleempje: de douaniers begrijpen onze taal niet en ook weten ze niet hoe zij deze vreemde tekens in hun computer moeten krijgen. Gelukkig is een man uit de bus zo vriendelijk (en krijgt hij toestemming …) om onze gegevens in te typen. 


Onze bus blijkt Hama zelf niet aan te doen, langs de snelweg worden we bij een soort van viaduct eruit gezet. We glijden naar beneden in het witte zand, waar we direct worden opgepikt door een gezellige Syrische bus vol toeters en bellen, kunstfruit als versiering, mannen en vrouwen in lange gewaden en hoofden bedekt.

Door het stadshart van Hama kronkelt de rivier de Orontes. Hama is zeer beroemd om de enorme houten waterraden (noria´s), waarvan sommigen nog steeds met veel gekraak in het water van deze rivier ronddraaien. Reeds in de Middeleeuwen voorzagen deze noria´s de stad van water en bevloeiden ze de velden.     

Vervolg Syrië

Huidige temperatuur in Syrië:

Click for Damascus, Syria Forecast

We overnachten in het vriendelijke ´backpackers´ Riad hotel. Naast schone kamers kunnen we via hun ook leuke uitstapjes regelen, zodat we de volgende dag al in een busje richting Palmyra zitten. Onderweg stoppen we bij het kasteel Qala ´at ash-Shmemis (een aardige klim om goed wakker van te worden, zie foto rechts) en bekijken we de vreemde typische ´beehive houses´ (zie foto onder).

Rond het middaguur arriveren we in Palmyra. Palmyra is een oase en groeide in de Romeinse tijd uit tot een ´wereldstad´. Ontelbare pilaren en bogen rijzen uit de woestijn op, het is dan ook niet verwonderlijk dat dit de belangrijkste toeristenattractie van Syrië is. 

Onze laatste stop is bij een bedoeïenenfamilie, dit zijn (half)nomadische woestijnbewoners. We worden er zeer gastvrij ontvangen met sterke kardemomkoffie en thee. Onze chauffeur is een prima tolk. 

De weg naar het moderne tegenwoordige dorp Palmyra (ook wel Tadmur genoemd) loopt dwars door het ruïnecomplex en is helaas geasfalteerd. Achter de monumentale boog loopt de oude hoofdstraat, de straat met de zuilen, enkele kilometers westwaarts.